De top 10 foutste kerstcadeaus van dit jaar

Elk jaar opnieuw: cadeaus onder de kerstboom, goede bedoelingen… en af en toe een flinke misser. Via een grote bevraging verzamelden we honderden verhalen over kerstcadeaus die nét niet raak waren. Daaruit blijkt dat 9 op de 10 mensen dit jaar een cadeau kreeg voor kerst of nieuwjaar, gemiddeld net iets meer dan drie cadeautjes per persoon. Klinkt gezellig, tot je weet dat 1 op de 3 cadeaus uiteindelijk een fout kerstcadeau bleek te zijn.

Het resultaat? Een bijzonder herkenbare lijst. Ontdek hier de top 10 foutste kerstcadeaus van 2025, maar ook welke cadeaus wél in de smaak vielen en hoe foute cadeaus vaak nog een tweede leven krijgen.

Gebaseerd op échte inzendingen uit onze bevraging (namen bekend bij de redactie) bundelden we alle foute kerstcadeaus, groepeerden we ze per categorie en telden we hoe vaak ze voorkwamen. Zo kwamen we tot een verrassend herkenbare top 10 foutste kerstcadeaus van 2025. Herkenbaar? Wedden van wel.

Met stip op één: gadgets waarvan je bij het uitpakken al denkt “oké… en nu?”. Zo was er de mok die aangeeft wanneer je drankje te warm is: handig, ware het niet dat je tong dat meestal zelf ook perfect aanvoelt. Ook populair: een mini-stofzuiger voor je toetsenbord, ideaal voor kruimels die er eigenlijk nooit hadden mogen liggen.

Verder kregen we een miniwaaier op USB-aansluiting, perfect voor wie het altijd warm heeft… precies op de plek waar zijn laptop staat. En dan was er nog de absolute publiekslieveling: een keramieken slak tegen de slakken. Een slak. Van keramiek. Tegen échte slakken. We laten het even bezinken.

Interieurcadeaus zijn moedig. Soms ronduit roekeloos. In de antwoorden dook opvallend vaak één woord op: lelijk. Van “iets dat totaal niet past in ons interieur” tot “een plateau met kerstdecoratie in een compleet andere stijl dan bij ons thuis”, het was duidelijk dat goede smaak niet altijd mee onder de kerstboom lag.

Ook kreeg iemand een hele reeks zelfgemaakte kerstballen, wat tegelijk lief én onmogelijk is om ooit ongezien door te geven. En alsof dat nog niet volstond: kerstballen met alcohol erin. Mooi om naar te kijken, te spannend om op te hangen, en vooral de vraag: wat moet je hier precies mee? Smaken verschillen, en dat voel je hier… tot diep in de woonkamer.

Eten is veilig, dachten ze. Tot iemand “snoepjes kreeg terwijl ik suikerarm eet omwille van diabetes”. Of “een fles 0.0 bubbels, maar totaal niet lekker”. Ook luxe-pakketten met koek, snoep en chocolade vielen niet altijd in de smaak. Al helemaal wanneer het ging om "mega veel chocolade terwijl ik aan het afvallen ben". Want zelfs chocolade kan fout zijn. Ja, het moest gezegd worden.

Kledij blijft een risicosport. Opvallend vaak zit het probleem in de maat en die is bijna altijd te klein. Van “een pull die twee maten te klein was” tot “een wollen trui terwijl ik hypergevoelig ben aan wol”. En dan was er nog “een oude YSL-badpak dat mijn moeder al 20 jaar in een kast had liggen”. Het past misschien wel. Maar emotioneel doet het pijn.

Bij deze categorie waren de klachten opvallend concreet. Zo kregen we “een setje verzorgingsproducten met rozengeur”, een geur die je ofwel adoreert, of meteen herkent als niet voor jou. Ook “schoonheidsproducten van een merk dat ik niet gebruik” kwamen vaak terug. En natuurlijk was er het vertrouwde “douchegelpakket van de supermarkt”. Praktisch, zeker. Maar Kerstmis schreeuwt toch net iets meer dan dat.

Boeken schenken is een statement. En soms ook een subtiele boodschap. Zo kwamen dieetboeken opvallend vaak binnen, niets zegt “fijne feestdagen” zoals een suggestie tot zelfverbetering. Ook memorabel: “een boek over eerste hulp bij poetsen en huishouden, gekregen van mijn schoonmoeder”. De onderliggende boodschap laten we even in het midden.

En dan was er nog “een kookboek met uitsluitend vleesgerechten, terwijl ik al jaren vegan ben”. Het boek werd netjes aangenomen, beleefd bedankt… en daarna nooit meer opengeslagen. Want sommige verhalen zijn van bij de eerste bladzijde al uitgelezen.

Huisraad is bedoeld om handig te zijn, maar slaagt er opvallend vaak in om dat net níét te zijn. Zo kreeg iemand wijnglazen terwijl die geen wijn drinkt, en een theepot voor iemand die nooit thee aanraakt. Op zich mooie spullen, maar volledig voorbij aan het dagelijkse leven van de ontvanger.

Ook gepersonaliseerde mokken kwamen regelmatig terug, opvallend genoeg bijna altijd als fout cadeau. Zoals “twee mokken met een foto van een hond en de (fout geschreven) naam van mijn vorige hond, die al vier jaar overleden is”. Lief bedoeld, pijnlijk uitgevoerd. Het soort cadeau dat je niet weg kan doen, maar ook niet echt kan gebruiken. En zo belanden ze, samen met veel andere huisraadcadeaus, netjes in de kast. Voor later. Later komt zelden.

Sokken zijn geen cadeau, sokken zijn een traditie. In de antwoorden dook steeds opnieuw dezelfde verzuchting op: “Weeral kousen.” Soms mét punt, soms zonder. Dat zegt eigenlijk alles.

Het zijn zelden slechte sokken. Gewoon… sokken. Met rendieren, streepjes of een print waarvan niemand nog weet wat ze voorstelt. Je lacht beleefd, je zegt dank u, en je weet al precies waar ze eindigen: bij de andere sokken van vorige jaren. Niet kwaad, niet blij. Gewoon: sokken.

Parfum schenken blijft Russische roulette. Antwoorden als “een geur die totaal niet bij mij past” kwamen vaak terug. Soms was het te zwaar, soms te zoet, soms gewoon… vreemd. Het parfum wordt één keer gedragen. Uit beleefdheid. Daarna nooit meer.

Sommige cadeaus zijn niet zomaar fout, ze zijn vooral heel hard kerst. Denk: kerstmokken, een kerstmuziek-carrousel die na drie minuten al op de zenuwen werkt, of een fopkerstboompje dat net echt genoeg is om verwarring te zaaien.

Ook geliefd in deze categorie: kerstpulls en kersttruien, bij voorkeur in een veel te kleine maat en met een print die je maar één keer per jaar durft dragen, als je durft. En dan waren er nog rendier-slabbetjes, waarvan niemand precies wist voor wie ze bedoeld waren. Het soort cadeaus dat luid “HO HO HO” roept, maar vooral eindigt in een doos… tot volgende kerst. Of nooit.

En dan waren er nog de categorieën die nét de top 10 niet haalden, maar minstens even herkenbaar zijn. Dubbele cadeaus, waarbij je bij het uitpakken vooral denkt “dit staat al in mijn kast”, van krultangen tot cd’s en zelfs LEGO-sets die al eens in elkaar zaten. 

Mutsen en sjaals, vaak met veel liefde gemaakt, maar daardoor ook onmogelijk om ooit weg te doen, zelfs al draag je ze hoogstens één keer. 

Ook kalenders en scheurkalenders doken vaak op: even bekeken, misschien één maand opgehangen, en daarna vergeten. 

Gelukkig waren er ook heel wat cadeaus die wél raak waren. In de bevraging kwamen vooral cadeaubonnen opvallend vaak terug: niet als noodoplossing, maar als bewuste keuze. Bonnen voor restaurants, workshops, uitstappen of de Kringwinkel zelf gaven mensen net de vrijheid om iets te kiezen dat écht bij hen past. 

Ook geld bleek allesbehalve onpersoonlijk: het werd ervaren als praktisch, eerlijk en verrassend vaak welkom. 

Boeken scoorden dan weer wanneer ze juist gekozen waren: het boek dat gevraagd was, een favoriete auteur of een onderwerp dat perfect aansloot bij iemands interesses. 

En bovenal waren er de ervaringen: samen op uitstap, een etentje, een wellnessmoment of gewoon tijd met mensen die je graag ziet. Cadeaus die geen plaats innemen in een kast, maar wel blijven hangen.

En wat gebeurt er dan met zo’n fout cadeau? Uit de bevraging blijkt dat een kwart wordt doorgegeven, 30% verdwijnt in een kast “voor later” en 33% uiteindelijk in de kringloopwinkel belandt. De andere cadeautjes worden verkocht of weggegooid (zie ook het onderzoek naar kerstcadeaus van de Hergebruikalliantie). Dat zegt veel. Foute cadeaus worden zelden meteen weggegooid, ze krijgen eerst nog het voordeel van de twijfel, een plekje in de kast, of een tweede kans bij iemand anders. En net daar zit de kracht van hergebruik. Want wat voor de één een miskoop was, kan voor iemand anders precies zijn wat die zocht.